اختلالات غیربدخیم گلبول های سفید

اختلالات غیربدخیم گلبول های سفید

اختلالات غیربدخیم گلبول های سفید

 

گلبول‌های سفید (White Blood Cells یا WBC) نقش اساسی در دفاع بدن در برابر عوامل عفونی دارند. در میان انواع مختلف لکوسیت‌ها، نوتروفیل‌ها مهم‌ترین سلول‌های دفاعی در برابر بسیاری از عفونت‌های باکتریایی و قارچی محسوب می‌شوند.

کاهش تعداد نوتروفیل‌ها در خون محیطی که با عنوان نوتروپنی (Neutropenia) شناخته می‌شود، یکی از مهم‌ترین اختلالات غیر بدخیم گلبول‌های سفید است. شدت نوتروپنی و علت ایجاد آن، نقش تعیین‌کننده‌ای در میزان خطر عفونت و رویکرد تشخیصی دارد.

 

تعریف نوتروپنی

نوتروپنی به کاهش تعداد مطلق نوتروفیل‌ها (Absolute Neutrophil Count یا ANC) در خون محیطی گفته می‌شود.

از آنجا که نوتروفیل‌ها در شناسایی و حذف میکروارگانیسم‌ها نقش دارند، کاهش قابل توجه آن‌ها می‌تواند توانایی سیستم ایمنی را در مقابله با عفونت‌ها کاهش دهد.

نوتروپنی ممکن است در اثر اختلال در یکی از مراحل زیر ایجاد شود:

  • کاهش تولید نوتروفیل در مغز استخوان
  • اختلال در بلوغ یا آزادسازی نوتروفیل‌ها
  • افزایش تخریب یا مصرف نوتروفیل‌ها
  • تغییر توزیع نوتروفیل‌ها بین خون و بافت‌ها

شدت نوتروپنی

  • نوتروپنی خفیف

کاهش نسبی تعداد نوتروفیل‌ها که معمولاً با خطر بالای عفونت همراه نیست.

  • نوتروپنی متوسط

احتمال عفونت افزایش پیدا می‌کند، به‌خصوص در افرادی که بیماری زمینه‌ای یا نقص ایمنی دارند.

  • نوتروپنی شدید

زمانی که تعداد نوتروفیل‌ها کمتر از ۵۰۰ سلول در میکرولیتر باشد، خطر عفونت‌های جدی افزایش قابل توجهی پیدا می‌کند.

  • آگرانولوسیتوز (Agranulocytosis)

شدیدترین نوع کاهش نوتروفیل است که می‌تواند یک وضعیت اورژانسی پزشکی باشد.

 

علل اصلی نوتروپنی

۱. کاهش تولید نوتروفیل در مغز استخوان

در این گروه، مشکل اصلی ناتوانی مغز استخوان در تولید یا تکامل طبیعی نوتروفیل‌ها است.

  • کم‌خونی مگالوبلاستیک

کمبود ویتامین B12 یا فولات می‌تواند باعث اختلال در تولید سلول‌های خونی شود.

یافته‌های آزمایشگاهی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • ماکروسیتوز (افزایش حجم گلبول‌های قرمز)
  • اختلال تولید سلول‌های خونی
  • کاهش همزمان چند رده سلولی (Pancytopenia)

 

  • سندرم میلودیسپلاستیک (MDS)

در این بیماری، سلول‌های خونی در مغز استخوان تولید می‌شوند، اما روند بلوغ آن‌ها طبیعی نیست.

یافته‌های مهم:

  • دیسپلازی سلولی
  • تغییرات غیرطبیعی در اسمیر خون
  • کاهش رده‌های مختلف سلول‌های خونی
  • اختلال عملکرد مغز استخوان

 

  • نارسایی مغز استخوان

برخی شرایط می‌توانند باعث کاهش تولید سلول‌های خونی شوند، از جمله:

  • آپلازی مغز استخوان
  • پرتودرمانی
  • برخی داروها
  • تماس با بعضی سموم

۲. تخریب یا مصرف بیش از حد نوتروفیل‌ها

در این شرایط، تولید نوتروفیل ممکن است طبیعی باشد، اما سلول‌ها سریع‌تر از حد معمول از بین می‌روند.

  • بیماری‌های خودایمنی

 

برخی بیماری‌های خودایمنی می‌توانند باعث تخریب ایمنی نوتروفیل‌ها شوند، از جمله:

  • لوپوس سیستمیک (SLE)
  • آرتریت روماتوئید
  • سندرم فلتی (Felty Syndrome)

سندرم فلتی با سه ویژگی کلاسیک شناخته می‌شود:

  • آرتریت روماتوئید
  • بزرگی طحال
  • نوتروپنی

 

۳. نوتروپنی ناشی از داروها

داروها یکی از علل مهم کاهش نوتروفیل‌ها هستند.

مکانیسم ایجاد نوتروپنی دارویی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • مهار تولید سلول در مغز استخوان
  • تخریب ایمنی نوتروفیل‌ها
  • توقف بلوغ سلولی

داروهای مهم مرتبط:

  • داروهای شیمی‌درمانی
  • کلوزاپین
  • داروهای ضدتیروئید مانند متی‌مازول
  • برخی آنتی‌بیوتیک‌ها

 

۴. عفونت‌ها

برخی عفونت‌ها می‌توانند باعث کاهش موقت یا پایدار نوتروفیل‌ها شوند.

  • عفونت‌های ویروسی

مانند:

  • آنفلوانزا
  • هپاتیت‌های ویروسی
  • سرخجه
  • سرخک
  • مونونوکلئوز عفونی

 

  • عفونت‌های باکتریایی

مانند:

  • تب مالت
  • تب تیفوئید
  • سپسیس شدید

 

  • نوتروپنی ناشی از پرکاری طحال (Hypersplenism)

در پرکاری طحال، سلول‌های خونی بیش از حد در طحال نگهداری یا حذف می‌شوند.

یافته‌های معمول:

  • بزرگی طحال
  • کاهش چند رده سلولی
  • وجود فعالیت جبرانی در مغز استخوان

این حالت ممکن است در بیماری‌هایی مانند:

  • سندرم فلتی
  • بیماری گوشر

مشاهده شود.

 

  • نوتروپنی‌های مادرزادی
  • سندرم کوستمان (Severe Congenital Neutropenia)

یک اختلال ژنتیکی است که باعث توقف بلوغ سلول‌های گرانولوسیتی در مغز استخوان می‌شود.

ویژگی‌ها:

  • ANC بسیار پایین
  • عفونت‌های مکرر
  • اختلال بلوغ پیش‌سازهای نوتروفیل

 

7-نوتروپنی دوره‌ای (Cyclic Neutropenia)

در این بیماری، کاهش نوتروفیل‌ها به صورت دوره‌ای اتفاق می‌افتد.

ویژگی‌ها:

  • چرخه تقریباً ۲۱ روزه
  • تب‌های دوره‌ای
  • زخم‌های دهانی هنگام کاهش ANC

 

  • نوتروپنی خوش‌خیم قومی (Benign Ethnic Neutropenia)

 

در برخی افراد، تعداد نوتروفیل‌ها به طور طبیعی پایین‌تر از محدوده استاندارد است، اما این حالت با افزایش خطر عفونت همراه نیست.

این وضعیت معمولاً یک تفاوت ژنتیکی طبیعی محسوب می‌شود.

 

بررسی آزمایشگاهی نوتروپنی

 

تشخیص علت نوتروپنی تنها با مشاهده کاهش ANC امکان‌پذیر نیست و نیاز به بررسی‌های تکمیلی دارد.

  • اسمیر خون محیطی

بررسی موارد زیر اهمیت دارد:

  • وجود بلاست‌ها
  • سلول‌های نابالغ
  • تغییرات دیسپلاستیک
  • تغییرات توکسیک نوتروفیل‌ها
  • بررسی مغز استخوان

 

ممکن است اطلاعاتی درباره موارد زیر ارائه دهد:

  • کاهش تولید نوتروفیل
  • توقف بلوغ سلولی
  • افزایش پیش‌سازهای نوتروفیلی در پاسخ جبرانی
  • بررسی سایر رده‌های خونی

 

وجود همزمان:

  • کم‌خونی
  • کاهش پلاکت

می‌تواند نشان‌دهنده یک اختلال گسترده‌تر در مغز استخوان باشد.

 

نکات مهم آزمایشگاهی

  • کاهش WBC همیشه به معنی بیماری بدخیم نیست.
  • تفسیر ANC اهمیت بیشتری از شمارش کلی WBC دارد.
  • بررسی اسمیر خون محیطی در موارد غیرطبیعی CBC نقش کلیدی دارد.
  • نوتروپنی شدید نیازمند توجه سریع به احتمال عفونت است.

جمع‌بندی

نوتروپنی یکی از مهم‌ترین اختلالات غیر بدخیم گلبول‌های سفید است که می‌تواند از کاهش تولید در مغز استخوان، تخریب محیطی، داروها، عفونت‌ها یا عوامل ژنتیکی ایجاد شود.

تشخیص دقیق علت نوتروپنی نیازمند ترکیب اطلاعات حاصل از:

  • CBC و شمارش افتراقی
  • اسمیر خون محیطی
  • بررسی مغز استخوان در موارد منتخب
  • اطلاعات بالینی بیمار

است.

آزمایشگاه با بررسی دقیق تعداد و مورفولوژی نوتروفیل‌ها نقش مهمی در افتراق شرایط خوش‌خیم، عفونی و اختلالات زمینه‌ای سیستم خون‌ساز ایفا می‌کند.

 

بازوفیلی (Basophilia)

 

تعریف

بازوفیل‌ها کمترین تعداد را در میان انواع گلبول‌های سفید دارند، اما در واکنش‌های ایمنی، التهاب و آزادسازی مواد میانجی مانند هیستامین نقش مهمی ایفا می‌کنند.

افزایش تعداد مطلق بازوفیل‌ها در خون محیطی با عنوان بازوفیلی شناخته می‌شود.

علل مهم بازوفیلی

 

۱. بیماری‌های میلوپرولیفراتیو

مهم‌ترین ارتباط بالینی بازوفیلی، بیماری‌های میلوپرولیفراتیو است.

مهم‌ترین بیماری مرتبط:

  • لوسمی میلوئیدی مزمن (CML)

در CML، افزایش بازوفیل‌ها می‌تواند یک یافته آزمایشگاهی مهم باشد و در کنار سایر تغییرات CBC و اسمیر خون به تشخیص کمک کند.

  • پلی‌سیتمی‌ورا (Polycythemia Vera)
  • میلوفیبروز (Myelofibrosis)

۲. واکنش‌های حساسیتی

بازوفیل‌ها در پاسخ‌های آلرژیک نقش دارند.

شرایط مرتبط شامل:

  • حساسیت دارویی
  • آلرژی غذایی
  • واکنش‌های حساسیتی طولانی‌مدت

است.

 

۳. بیماری‌های التهابی

برخی بیماری‌های التهابی مزمن ممکن است با افزایش بازوفیل‌ها همراه باشند، از جمله:

  • کولیت اولسراتیو
  • برخی بیماری‌های خودایمنی

همچنین کم‌کاری تیروئید نیز در بعضی موارد می‌تواند با بازوفیلی همراه باشد.

 

نکته آزمایشگاهی بازوفیلی

بازوفیلی واضح، به‌خصوص زمانی که همراه با:

  • افزایش قابل توجه WBC
  • مشاهده سلول‌های نابالغ در اسمیر
  • تغییرات غیرطبیعی سلول‌های خونی

باشد، نیازمند بررسی بیشتر از نظر بیماری‌های میلوپرولیفراتیو است.

 

مونوسیتوز (Monocytosis)

مونوسیت‌ها یکی از اجزای مهم سیستم ایمنی ذاتی هستند و در:

  • فاگوسیتوز
  • حذف عوامل بیماری‌زا
  • تبدیل شدن به ماکروفاژها

نقش دارند.

افزایش تعداد مطلق مونوسیت‌ها در خون محیطی مونوسیتوز نامیده می‌شود.

 

علل مونوسیتوز

۱. مرحله بهبودی عفونت‌ها

پس از برخی عفونت‌های حاد یا دوره‌هایی که کاهش نوتروفیل وجود داشته است، بدن ممکن است افزایش موقت مونوسیت‌ها را نشان دهد.

این حالت معمولاً بخشی از روند بازگشت سیستم ایمنی به وضعیت طبیعی است.

 

۲. عفونت‌های مزمن

برخی عفونت‌های طولانی‌مدت می‌توانند باعث افزایش مونوسیت‌ها شوند.

مثال:

  • سل
  • اندوکاردیت باکتریایی
  • سیفلیس

 

۳. بیماری‌های خونی

مونوسیتوز ممکن است در برخی اختلالات هماتولوژیک دیده شود، مانند:

  • برخی لنفوم‌ها
  • اختلالات میلوپرولیفراتیو
  • لوسمی مونوسیتی

 

۴. بیماری‌های التهابی مزمن

برخی بیماری‌های التهابی و خودایمنی نیز می‌توانند باعث افزایش مونوسیت‌ها شوند.

مانند:

  • بیماری‌های عروقی کلاژن
  • برخی آرتریت‌های مزمن

 

مونوسیتوپنی (Monocytopenia)

کاهش تعداد مونوسیت‌ها معمولاً اهمیت تشخیصی کمتری نسبت به مونوسیتوز دارد.

یکی از علل شناخته‌شده کاهش مونوسیت‌ها:

  • مصرف کورتیکواستروئیدها
  • داروهایی مانند پردنیزولون می‌توانند باعث کاهش موقت مونوسیت‌ها شوند.

 

ائوزینوفیلی (Eosinophilia)

ائوزینوفیل‌ها یکی از انواع گلبول‌های سفید هستند که در:

  • دفاع علیه انگل‌ها
  • واکنش‌های آلرژیک
  • تنظیم التهاب

نقش دارند.

افزایش تعداد مطلق ائوزینوفیل‌ها در خون محیطی، ائوزینوفیلی نامیده می‌شود.

 

علل اصلی ائوزینوفیلی

۱. بیماری‌های آلرژیک

شایع‌ترین علت افزایش ائوزینوفیل‌ها، بیماری‌های آلرژیک هستند.

مثال:

  • آسم
  • تب یونجه (Allergic Rhinitis)
  • کهیر
  • حساسیت‌های دارویی

 

۲. بیماری‌های انگلی

ائوزینوفیلی ارتباط ویژه‌ای با انگل‌هایی دارد که مرحله مهاجرت بافتی دارند.

مثال:

  • تریشینوز
  • فیلاریازیس
  • شیستوزومیازیس
  • توکسوکارا

 

بیماری‌های ریوی همراه با ائوزینوفیلی

  • سندرم لوفلر (Löffler Syndrome)

این سندرم معمولاً در اثر مهاجرت برخی انگل‌ها ایجاد می‌شود.

ویژگی‌ها:

  • علائم تنفسی گذرا
  • ارتشاح ائوزینوفیلی در ریه
  • افزایش ائوزینوفیل خون
  • ائوزینوفیلی ریوی گرمسیری

این بیماری معمولاً با انگل‌های خانواده فیلاریا ارتباط دارد.

علائم:

  • سرفه
  • تنگی نفس
  • افزایش شدید ائوزینوفیل‌ها

 

  • سندرم هیپرائوزینوفیلیک (Hypereosinophilic Syndrome; HES)

زمانی مطرح می‌شود که افزایش ائوزینوفیل‌ها:

  • شدید باشد
  • پایدار باقی بماند
  • علت مشخصی نداشته باشد

ائوزینوفیل‌های فعال با آزاد کردن مواد موجود در گرانول‌های خود می‌توانند باعث آسیب بافتی شوند.

عوارض مهم HES

مهم‌ترین ارگان درگیر:

قلب

عوارض ممکن:

  • فیبروز اندومیوکارد
  • تشکیل لخته
  • آسیب دریچه‌های قلبی
  • نارسایی قلبی

 

بررسی آزمایشگاهی ائوزینوفیلی

در مواجهه با افزایش قابل توجه ائوزینوفیل‌ها باید موارد زیر بررسی شوند:

  • بررسی سابقه بیمار
  • مصرف داروها
  • سابقه سفر
  • احتمال تماس با عوامل انگلی

 

آزمایش‌های تکمیلی

شامل:

 

  • بررسی مدفوع از نظر انگل
  • اندازه‌گیری IgE در شرایط مناسب
  • بررسی‌های تخصصی در ائوزینوفیلی شدید

 

در موارد شدید یا پایدار ممکن است نیاز به بررسی‌های بیشتری باشد:

  • بررسی مغز استخوان
  • بررسی بیماری‌های میلوپرولیفراتیو
  • بررسی جهش‌های ژنتیکی مانند:

PDGFRA

PDGFRB

FGFR1

 

اهمیت آزمایشگاه در بررسی تغییرات WBC

تغییر تعداد بازوفیل‌ها، مونوسیت‌ها و ائوزینوفیل‌ها باید همیشه در کنار سایر یافته‌ها تفسیر شود.

موارد مهم در بررسی آزمایشگاهی:

✔ تعداد مطلق سلول‌ها

✔ بررسی اسمیر خون محیطی

✔ وجود سلول‌های نابالغ یا غیرطبیعی

✔ ارتباط با علائم بالینی بیمار

✔ بررسی سایر رده‌های خونی

 

در بررسی اختلالات گلبول‌های سفید، تنها تعداد سلول‌ها در CBC اهمیت ندارد. گاهی ممکن است تعداد لکوسیت‌ها طبیعی باشد، اما سلول‌ها نتوانند وظیفه اصلی خود را به‌درستی انجام دهند.

گلبول‌های سفید برای مقابله با میکروب‌ها باید مراحل مختلفی را طی کنند:

  • حرکت به سمت محل عفونت
  • اتصال به عوامل بیماری‌زا
  • بلع میکروب‌ها (فاگوسیتوز)
  • از بین بردن عوامل عفونی

 

اختلال در هرکدام از این مراحل می‌تواند باعث افزایش استعداد ابتلا به عفونت شود.

در این گروه از بیماری‌ها، مشکل اصلی نقص عملکرد سلول‌های ایمنی است، نه کاهش تعداد آن‌ها.

 

بیماری گرانولوماتوز مزمن

Chronic Granulomatous Disease (CGD)

بیماری گرانولوماتوز مزمن یکی از مهم‌ترین اختلالات عملکردی نوتروفیل‌ها است.

در این بیماری، نوتروفیل‌ها قادر نیستند برخی میکروب‌ها را به‌طور مؤثر از بین ببرند.

با وجود اینکه تعداد نوتروفیل‌ها ممکن است طبیعی باشد، عملکرد دفاعی آن‌ها دچار اختلال است.

مکانیسم بیماری

علت اصلی CGD:

اختلال در آنزیم NADPH Oxidase

این آنزیم نقش مهمی در تولید مواد اکسیدکننده داخل نوتروفیل دارد.

این مواد برای کشتن بسیاری از میکروب‌های بلعیده‌شده ضروری هستند.

در نتیجه نقص این مسیر:

  • تولید مواد اکسیدکننده کاهش می‌یابد.
  • توانایی نوتروفیل برای از بین بردن برخی عوامل بیماری‌زا مختل می‌شود.

 

یافته‌های بالینی CGD

بیماران مبتلا به CGD مستعد ابتلا به:

  • عفونت‌های مکرر
  • عفونت با میکروب‌های داخل سلولی
  • عفونت‌های مقاوم یا غیرمعمول

هستند.

همچنین ممکن است تشکیل گرانولوم در اندام‌هایی مانند:

  • پوست
  • کبد
  • غدد لنفاوی

مشاهده شود.

 

عوامل عفونی مهم در CGD

میکروب‌هایی که بیشتر با CGD ارتباط دارند شامل:

  • گونه‌های استافیلوکوک
  • آسپرژیلوس
  • برخی باکتری‌های گرم منفی
  • مایکوباکتریوم‌ها

هستند.

 

تشخیص آزمایشگاهی CGD

در CGD، ظاهر نوتروفیل‌ها در اسمیر خون معمولاً طبیعی است.

بنابراین بررسی تعداد سلول‌ها به تنهایی برای تشخیص کافی نیست.

آزمایش‌های عملکردی مانند:

  • تست DHR (Dihydrorhodamine Assay)
  • بررسی عملکرد انفجار اکسیداتیو نوتروفیل

برای ارزیابی توانایی سلول در تولید مواد اکسیدکننده استفاده می‌شوند.

کمبود میلوپراکسیداز

Myeloperoxidase Deficiency (MPO Deficiency)

میلوپراکسیداز یکی از آنزیم‌های مهم موجود در گرانول‌های نوتروفیل است.

این آنزیم در فرآیند از بین بردن میکروب‌ها نقش دارد.

انواع کمبود MPO

کمبود میلوپراکسیداز می‌تواند:

  • مادرزادی باشد.
  • در برخی شرایط اکتسابی ایجاد شود.

یکی از شرایطی که با کاهش فعالیت MPO همراهی دارد:

دیابت

است.

 

علائم بالینی

بسیاری از افراد مبتلا به کمبود MPO بدون علامت هستند.

در برخی بیماران ممکن است استعداد ابتلا به عفونت افزایش یابد، به‌خصوص در شرایط خاص مانند وجود نقص‌های ایمنی دیگر.

 

تشخیص آزمایشگاهی MPO Deficiency

بررسی فعالیت آنزیم MPO در نوتروفیل‌ها می‌تواند به تشخیص کمک کند.

در اسمیر خون ممکن است تغییرات گرانولی مشاهده شود، اما ارزیابی عملکرد سلول اهمیت بیشتری دارد.

 

نقص گرانول‌های اختصاصی نوتروفیل‌ها

در این اختلال نادر، نوتروفیل‌ها فاقد گرانول‌های اختصاصی طبیعی خود هستند.

این گرانول‌ها حاوی موادی هستند که برای عملکرد صحیح نوتروفیل ضروری‌اند.

پیامدهای بیماری

  • اختلال در گرانول‌ها می‌تواند باعث:
  • کاهش توانایی دفاعی نوتروفیل
  • افزایش استعداد عفونت
  • تغییرات غیرطبیعی در ظاهر سلول‌ها

شود.

 

یافته‌های آزمایشگاهی

  • در بررسی اسمیر خون ممکن است:
  • کاهش یا فقدان گرانول‌های اختصاصی

تغییرات مورفولوژیک نوتروفیل‌ها

مشاهده شود.

 

نقص چسبندگی لکوسیت‌ها

در LAD، گلبول‌های سفید قادر نیستند به‌درستی از جریان خون خارج شده و به محل عفونت مهاجرت کنند.

این اختلال یکی از مهم‌ترین نقص‌های عملکردی نوتروفیل‌ها محسوب می‌شود.

مکانیسم بیماری

 

علت اصلی:

اختلال در مولکول‌های چسبندگی سطح سلول

به‌خصوص نقص در اینتگرین‌ها باعث می‌شود لکوسیت‌ها نتوانند:

  • به دیواره عروق متصل شوند.
  • از رگ خارج شوند.
  • به محل التهاب برسند.

 

یافته‌های بالینی LAD

بیماران ممکن است دچار:

  • عفونت‌های مکرر
  • تأخیر در ترمیم زخم
  • عفونت‌های پوستی و مخاطی

شوند.

یکی از ویژگی‌های مهم:

عدم تشکیل چرک مناسب در محل عفونت

است، زیرا نوتروفیل‌ها نمی‌توانند به بافت وارد شوند.

 

یافته‌های آزمایشگاهی LAD

ویژگی مهم:

لوکوسیتوز شدید

علت این افزایش:

تولید سلول‌ها طبیعی است، اما سلول‌ها قادر به خروج از خون و ورود به بافت نیستند.

 

روش تشخیص

تشخیص LAD با استفاده از:

فلوسایتومتری

انجام می‌شود.

در این روش مارکرهای سطحی سلول بررسی می‌شوند.

 

یکی از مارکرهای مهم:

CD18

است.

اهمیت فلوسایتومتری در اختلالات عملکردی WBC

برخی اختلالات عملکردی گلبول سفید با CBC معمولی قابل تشخیص نیستند.

فلوسایتومتری می‌تواند در بررسی:

  • مارکرهای سطحی سلول‌ها
  • زیرگروه‌های ایمنی
  • نقص‌های ارثی سیستم ایمنی

نقش مهمی داشته باشد.

 

نکات مهم آزمایشگاهی

✔ طبیعی بودن تعداد WBC همیشه به معنی عملکرد طبیعی سیستم ایمنی نیست.

✔ در بیماران با عفونت‌های مکرر و غیرمعمول باید به نقص عملکردی لکوسیت‌ها توجه کرد.

✔ بررسی اسمیر خون، فلوسایتومتری و تست‌های عملکردی مکمل CBC هستند.

✔ تشخیص برخی اختلالات ایمنی بدون بررسی عملکرد سلول‌ها امکان‌پذیر نیست.

 

جمع‌بندی

اختلالات عملکردی گلبول‌های سفید گروهی از بیماری‌ها هستند که در آن‌ها سلول‌های ایمنی وجود دارند، اما توانایی دفاعی طبیعی خود را از دست داده‌اند.

مهم‌ترین نمونه‌ها شامل:

  • بیماری گرانولوماتوز مزمن (CGD)
  • کمبود میلوپراکسیداز
  • نقص گرانول‌های اختصاصی نوتروفیل‌ها
  • نقص چسبندگی لکوسیت‌ها (LAD)

هستند.

 

شناخت این اختلالات اهمیت زیادی در بیمارانی دارد که با وجود تعداد طبیعی گلبول‌های سفید، دچار عفونت‌های مکرر یا غیرمعمول می‌شوند.

آزمایشگاه با استفاده از CBC، اسمیر خون، فلوسایتومتری و آزمون‌های عملکردی می‌تواند نقش کلیدی در تشخیص این بیماری‌ها داشته باشد.

 

بررسی گلبول‌های سفید تنها به شمارش تعداد آن‌ها در CBC محدود نمی‌شود. گاهی تغییرات ظریف در شکل، اندازه، هسته یا گرانول‌های سلول‌ها می‌تواند اطلاعات مهمی درباره وضعیت سلامت فرد ارائه دهد.

این تغییرات در اسمیر خون محیطی قابل مشاهده هستند و برخی از آن‌ها ممکن است کاملاً خوش‌خیم باشند، در حالی که برخی دیگر می‌توانند نشانه یک اختلال زمینه‌ای مانند بیماری‌های مغز استخوان باشند.

شناخت الگوهای مورفولوژیک گلبول‌های سفید برای کارشناسان آزمایشگاه اهمیت زیادی دارد، زیرا برخی تغییرات ارثی ممکن است با تغییرات ناشی از عفونت یا بیماری‌های خونی اشتباه گرفته شوند.

اهمیت اسمیر خون محیطی در بررسی WBC

دستگاه‌های خودکار هماتولوژی اطلاعات ارزشمندی درباره تعداد سلول‌ها ارائه می‌دهند، اما همیشه قادر به تشخیص تمام تغییرات ظریف مورفولوژیک نیستند.

 

بررسی دستی اسمیر خون در شرایط زیر اهمیت بیشتری پیدا می‌کند:

  • وجود Flag دستگاه هماتولوژی
  • تغییرات غیرطبیعی در CBC
  • کاهش یا افزایش غیرمنتظره سلول‌های خونی
  • مشاهده سلول‌های نابالغ
  • شک به بیماری‌های ارثی یا اختلالات مغز استخوان

 

اسمیر خون می‌تواند موارد زیر را نشان دهد:

  • تغییر شکل هسته سلول‌ها
  • گرانول‌های غیرطبیعی
  • انکلوزیون‌های داخل سلولی
  • تغییرات بلوغ سلول‌ها

 

آنومالی می-هگلین

آنومالی می-هگلین یک اختلال ارثی نادر است که به علت جهش در ژن MYH9 ایجاد می‌شود.

این اختلال بر ساختار سلول‌های خونی تأثیر می‌گذارد و معمولاً با تغییرات مشخصی در اسمیر خون همراه است.

 

یافته‌های مورفولوژیک

ویژگی اصلی در اسمیر:

وجود انکلوزیون‌های بزرگ آبی‌رنگ در سیتوپلاسم نوتروفیل‌ها

این انکلوزیون‌ها در واقع تجمعات غیرطبیعی RNA هستند.

همچنین ممکن است همراه باشد با:

  • کاهش تعداد پلاکت‌ها (ترومبوسیتوپنی)
  • وجود پلاکت‌های بزرگ (Giant Platelets)

 

اهمیت تشخیصی May-Hegglin

این تغییرات ممکن است با تغییرات ناشی از عفونت یا التهاب اشتباه شوند.

شناخت این آنومالی کمک می‌کند از انجام بررسی‌های غیرضروری جلوگیری شود.

 

آنومالی آلدر-رایلی

در این اختلال، گرانول‌های غیرطبیعی و بزرگ در گلبول‌های سفید مشاهده می‌شوند.

این تغییرات به علت تجمع مواد ذخیره‌ای در سلول ایجاد می‌شوند.

 

یافته‌های آزمایشگاهی

در اسمیر خون:

گرانول‌های بزرگ و تیره در لکوسیت‌ها دیده می‌شوند.

این ظاهر ممکن است با:

گرانولاسیون توکسیک (Toxic Granulation)

که در عفونت‌ها و التهاب شدید دیده می‌شود، اشتباه شود.

 

تفاوت Alder-Reilly و Toxic Granulation

Alder-Reilly

  • ارثی است.
  • معمولاً پایدار باقی می‌ماند.
  • با بیماری‌های ذخیره‌ای ارتباط دارد.

Toxic Granulation

  • اکتسابی است.
  • معمولاً در پاسخ به عفونت یا التهاب ایجاد می‌شود.
  • با بهبود بیماری کاهش پیدا می‌کند.
  • ارتباط با بیماری‌های ذخیره‌ای

آنومالی آلدر-رایلی می‌تواند در برخی بیماری‌های ذخیره‌ای دیده شود.

مهم‌ترین ارتباط:

  • موکوپلی‌ساکاریدوزها (Mucopolysaccharidoses)

در این بیماری‌ها، تجمع مواد غیرطبیعی داخل سلول باعث تغییر ظاهر لکوسیت‌ها می‌شود.

 

آنومالی پلگر-هوت

پلگر-هوت یک اختلال ارثی در شکل هسته نوتروفیل‌ها است.

در این حالت، روند تقسیم هسته سلول کامل نیست و ظاهر خاصی ایجاد می‌شود.

 

یافته‌های میکروسکوپی

ویژگی‌های مهم:

  • هسته دو لوبه یا گرد
  • کروماتین متراکم
  • ظاهر غیرطبیعی هسته

با وجود این تغییر ظاهری:

عملکرد نوتروفیل‌ها معمولاً طبیعی است.

اهمیت تشخیصی Pelger-Huet

شناخت این حالت اهمیت زیادی دارد، زیرا ممکن است با تغییرات غیرطبیعی در بیماری‌های خونی اشتباه شود.

یک تغییر ارثی پایدار معمولاً در بررسی‌های قبلی بیمار نیز قابل مشاهده است.

 

پلگر-هوت اکتسابی

برخلاف نوع ارثی، این حالت در اثر بیماری یا عوامل خارجی ایجاد می‌شود.

علل مهم:

 

  • سندرم میلودیسپلاستیک (MDS)
  • برخی لوسمی‌ها
  • بعضی عفونت‌ها
  • مصرف برخی داروها

 

اهمیت آزمایشگاهی Pseudo-Pelger-Huet

ظاهر جدید و اکتسابی پلگر-هوت باید جدی گرفته شود، زیرا ممکن است نشانه اختلال در عملکرد مغز استخوان باشد.

در این موارد بررسی:

  • CBC
  • اسمیر خون محیطی
  • در صورت نیاز بررسی مغز استخوان

اهمیت دارد.

 

اهمیت تشخیص افتراقی تغییرات مورفولوژیک WBC

برخی تغییرات ظاهری گلبول‌های سفید ممکن است شبیه یکدیگر باشند.

برای مثال:

گرانول‌های غیرطبیعی ارثی ممکن است با تغییرات عفونتی اشتباه شوند.

تغییرات هسته‌ای خوش‌خیم ممکن است با دیسپلازی مغز استخوان اشتباه شوند.

به همین دلیل، تفسیر اسمیر باید همراه با:

  • اطلاعات بالینی بیمار
  • سابقه آزمایش‌های قبلی
  • سایر یافته‌های CBC

انجام شود.

نکات مهم آزمایشگاهی

✔ هر تغییر مورفولوژیک به معنی بیماری بدخیم نیست.

✔ مقایسه با نتایج قبلی بیمار در تشخیص تغییرات ارثی اهمیت دارد.

✔ اسمیر خون محیطی همچنان یکی از ابزارهای مهم در هماتولوژی است.

✔ تشخیص دقیق نیازمند ترکیب اطلاعات دستگاه، میکروسکوپ و وضعیت بالینی بیمار است.

 

جمع‌بندی

اختلالات مورفولوژیک گلبول‌های سفید گروهی از تغییرات ساختاری سلول‌ها هستند که می‌توانند از یک تفاوت ارثی و خوش‌خیم تا نشانه‌ای از بیماری‌های مهم مغز استخوان متغیر باشند.

مهم‌ترین نمونه‌ها شامل:

  • آنومالی می-هگلین
  • آنومالی آلدر-رایلی
  • آنومالی پلگر-هوت
  • پلگر-هوت اکتسابی

هستند.

بررسی دقیق اسمیر خون محیطی و شناخت این الگوها به آزمایشگاه کمک می‌کند تا بین تغییرات طبیعی، واکنش‌های التهابی و بیماری‌های زمینه‌ای تمایز صحیح ایجاد شود.

 

لنفوسیت‌ها یکی از مهم‌ترین اجزای سیستم ایمنی بدن هستند و نقش اصلی در دفاع اختصاصی علیه عوامل بیماری‌زا دارند.

این سلول‌ها شامل سه گروه اصلی هستند:

  • لنفوسیت‌های B
  • لنفوسیت‌های T
  • سلول‌های کشنده طبیعی (NK Cells)

تغییر در تعداد یا عملکرد لنفوسیت‌ها می‌تواند در طیف وسیعی از شرایط دیده شود؛ از یک پاسخ طبیعی بدن به عفونت گرفته تا اختلالات نقص ایمنی یا بیماری‌های لنفوپرولیفراتیو.

در بررسی لنفوسیت‌ها، تنها افزایش یا کاهش عددی سلول‌ها اهمیت ندارد، بلکه بررسی:

  • تعداد مطلق لنفوسیت‌ها
  • شکل سلول‌ها در اسمیر خون محیطی
  • پلی‌کلونال یا کلونال بودن جمعیت سلولی
  • شرایط بالینی بیمار

نقش مهمی در تشخیص دارد.

 

لنفوسیتوز (Lymphocytosis)

افزایش تعداد لنفوسیت‌ها در خون محیطی لنفوسیتوز نامیده می‌شود.

لنفوسیتوز می‌تواند دو حالت اصلی داشته باشد:

 

۱. لنفوسیتوز واکنشی (Reactive)

در پاسخ به:

  • عفونت‌ها
  • تحریکات ایمنی
  • التهاب‌ها

ایجاد می‌شود.

۲. لنفوسیتوز کلونال (Clonal)

در اثر تکثیر غیرطبیعی یک جمعیت خاص از لنفوسیت‌ها ایجاد می‌شود و ممکن است با بیماری‌های لنفوپرولیفراتیو ارتباط داشته باشد.

 

اهمیت اسمیر خون در لنفوسیتوز

افزایش تعداد لنفوسیت‌ها به تنهایی برای تشخیص علت کافی نیست.

در اسمیر خون باید بررسی شود:

  • اندازه لنفوسیت‌ها
  • شکل هسته
  • میزان سیتوپلاسم
  • وجود لنفوسیت‌های آتیپیک
  • یکنواختی یا تنوع جمعیت سلولی

 

لنفوسیتوز در سیاه‌سرفه

سیاه‌سرفه یکی از عفونت‌هایی است که می‌تواند باعث افزایش قابل توجه لنفوسیت‌ها شود.

یافته‌های آزمایشگاهی

در برخی بیماران مشاهده می‌شود:

  • افزایش شدید WBC
  • لنفوسیتوز قابل توجه
  • حضور لنفوسیت‌های بالغ کوچک در اسمیر

 

برخلاف بسیاری از عفونت‌های ویروسی، لنفوسیت‌های موجود در سیاه‌سرفه معمولاً ظاهر آتیپیک ندارند.

مکانیسم ایجاد لنفوسیتوز

 

باکتری Bordetella pertussis ماده‌ای تولید می‌کند که باعث اختلال در خروج لنفوسیت‌ها از جریان خون می‌شود.

در نتیجه:

  • لنفوسیت‌ها در خون تجمع پیدا می‌کنند.
  • تعداد آن‌ها در CBC افزایش می‌یابد.

 

لنفوسیتوز پلی‌کلونال پایدار سلول B

Persistent Polyclonal B-cell Lymphocytosis (PPBL)

PPBL یک اختلال خوش‌خیم و نادر است که گاهی ممکن است با بیماری‌های لنفوپرولیفراتیو اشتباه شود.

ویژگی‌ها

خصوصیات مهم:

  • بیشتر در زنان دیده می‌شود.
  • ارتباطی با مصرف سیگار گزارش شده است.
  • معمولاً روند مزمن دارد.

 

یافته مهم در اسمیر

مشخصه مهم:

لنفوسیت‌های آتیپیک دو هسته‌ای

وجود این سلول‌ها اهمیت تشخیصی دارد.

با وجود خوش‌خیم بودن، پیگیری طولانی‌مدت بیمار اهمیت دارد.

 

مونوکلئوز عفونی

Infectious Mononucleosis

مونوکلئوز عفونی یکی از شایع‌ترین علل لنفوسیتوز واکنشی است.

عامل اصلی:

ویروس اپشتین‌بار (EBV)

مکانیسم بیماری

EBV ابتدا سلول‌های اپی‌تلیال را آلوده می‌کند و سپس وارد لنفوسیت‌های B می‌شود.

 

نکته مهم:

لنفوسیت‌های آتیپیک مشاهده‌شده در اسمیر، سلول‌های B آلوده نیستند؛ بلکه عمدتاً:

لنفوسیت‌های T سیتوتوکسیک CD8+

هستند که در پاسخ ایمنی علیه سلول‌های آلوده فعال شده‌اند.

 

یافته‌های آزمایشگاهی مونوکلئوز

  • در CBC و اسمیر خون محیطی:
  • افزایش WBC
  • لنفوسیتوز
  • وجود لنفوسیت‌های آتیپیک

مشاهده می‌شود.

لنفوسیت‌های آتیپیک معمولاً:

  • بزرگ هستند.
  • سیتوپلاسم وسیع دارند.
  • حاشیه سیتوپلاسم بازوفیلیک دیده می‌شود.

همچنین ممکن است:

افزایش خفیف آنزیم‌های کبدی

وجود داشته باشد.

تشخیص آزمایشگاهی EBV

روش‌های تشخیصی شامل:

  • آزمایش‌های سرولوژی
  • PCR در شرایط خاص

است.

الگوی مهم آنتی‌بادی‌ها:

Anti-VCA IgM

معمولاً نشان‌دهنده عفونت حاد است.

Anti-VCA IgG

 

نشان‌دهنده تماس قبلی با ویروس است و می‌تواند مدت طولانی باقی بماند.

Anti-EBNA

معمولاً در مراحل بعدی بیماری ظاهر می‌شود.

در بیماران دارای نقص ایمنی، بررسی بار ویروسی EBV با PCR اهمیت بیشتری دارد.

 

تشخیص افتراقی مونوکلئوز

در بیمارانی که علائم مشابه دارند اما تست‌های اولیه منفی است، باید موارد زیر بررسی شوند:

  • عفونت CMV
  • توکسوپلاسموز
  • عفونت اولیه HIV
  • هپاتیت‌های ویروسی
  • HHV-6
  • برخی داروها مانند فنی‌توئین
  • ویروس‌های مرتبط با اختلالات لنفوسیتی

 

برخی ویروس‌ها با درگیر کردن سلول‌های ایمنی می‌توانند تغییرات مهمی در سیستم خون ایجاد کنند.

مهم‌ترین آن‌ها:

  • HTLV
  • HIV

هستند.

 

ویروس HTLV

HTLV-1

با بیماری:

لوسمی/لنفوم سلول T بزرگسالان

ارتباط دارد.

سلول هدف اصلی:

لنفوسیت T از نوع CD4+

است.

 

HTLV-2

ارتباط بیشتری با:

لوسمی سلول مویی (Hairy Cell Leukemia)

گزارش شده است.

این ویروس بیشتر سلول‌های:

CD8+

را درگیر می‌کند.

 

HIV و تغییرات آزمایشگاهی

ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV) سلول‌هایی را هدف قرار می‌دهد که گیرنده CD4 دارند.

سلول‌های هدف:

  • لنفوسیت‌های T
  • مونوسیت‌ها
  • ماکروفاژها

هستند.

ورود ویروس با کمک گیرنده‌های:

  • CD4
  • CCR5
  • CXCR4

انجام می‌شود.

 

یافته‌های هماتولوژیک HIV

با پیشرفت بیماری ممکن است مشاهده شود:

  • کاهش CD4
  • کاهش نسبت CD4/CD8
  • لنفوپنی
  • کم‌خونی
  • نوتروپنی
  • کاهش پلاکت

نقش فلوسایتومتری در بررسی لنفوسیت‌ها

فلوسایتومتری یکی از مهم‌ترین روش‌ها برای بررسی سیستم ایمنی است.

کاربردها:

  • شمارش CD4 و CD8
  • بررسی زیرجمعیت‌های لنفوسیتی
  • بررسی کلونال بودن سلول‌ها
  • تشخیص برخی اختلالات ایمنی

 

لنفوپنی (Lymphopenia)

کاهش تعداد لنفوسیت‌ها در خون محیطی، لنفوپنی نامیده می‌شود.

علل مهم لنفوپنی

۱. نقص‌های ایمنی اولیه

اختلالات ژنتیکی که باعث کاهش عملکرد سیستم ایمنی می‌شوند.

۲. عفونت‌ها

به‌خصوص:

  • HIV
  • هپاتیت‌های ویروسی
  • آنفلوانزا

۳. داروها و درمان‌ها

مانند:

  • کورتیکواستروئیدها
  • شیمی‌درمانی
  • پرتودرمانی

۴. بیماری‌های مغز استخوان

مانند:

کم‌خونی آپلاستیک

۵. بدخیمی‌ها

مانند:

  • لنفوم هوچکین
  • لنفوم غیرهوچکین

 

سندرم لنفوپرولیفراتیو خودایمنی

ALPS یک بیماری ژنتیکی نادر است که به علت اختلال در فرآیند مرگ برنامه‌ریزی‌شده سلول‌ها (Apoptosis) ایجاد می‌شود.

در حالت طبیعی، سلول‌های غیرضروری حذف می‌شوند، اما در ALPS این مکانیسم دچار اختلال می‌شود.

یافته‌های مهم ALPS

ویژگی آزمایشگاهی مهم:

افزایش Double Negative T Cells

یعنی سلول‌های T که:

CD4 ندارند.

CD8 ندارند.

همچنین ممکن است وجود داشته باشد:

  • بزرگی مزمن غدد لنفاوی
  • علائم خودایمنی
  • لنفادنوپاتی‌های غیرنئوپلاستیک

همه بزرگی‌های غدد لنفاوی ناشی از سرطان نیستند.

برخی علل خوش‌خیم شامل:

بیماری Castleman

یک اختلال لنفاوی نادر که می‌تواند با:

بزرگی غدد لنفاوی

تغییرات التهابی

همراه باشد.

 

بیماری Rosai-Dorfman

با تجمع غیرطبیعی هیستیوسیت‌ها و بزرگی غدد لنفاوی مشخص می‌شود.

لنفادنیت نکروزان کیکوچی

معمولاً در افراد جوان دیده می‌شود و با:

  • التهاب غدد لنفاوی
  • نکروز

 

همراه است.

 

بیماری کاوازاکی

یک بیماری التهابی کودکان است که می‌تواند باعث:

تب

التهاب عروق

بزرگی غدد لنفاوی

شود.

 

اهمیت آزمایشگاه در بررسی اختلالات لنفوسیتی

در مواجهه با تغییرات لنفوسیتی باید به موارد زیر توجه کرد:

✔ تعداد مطلق لنفوسیت‌ها

✔ شکل سلول‌ها در اسمیر خون

✔ وجود لنفوسیت‌های آتیپیک

✔ یکنواختی یا تنوع جمعیت سلولی

✔ علائم بالینی بیمار

✔ نیاز به فلوسایتومتری در موارد مشکوک

 

جمع‌بندی

اختلالات لنفوسیتی طیف گسترده‌ای از تغییرات خوش‌خیم، عفونی، نقص‌های ایمنی و اختلالات تکثیری را شامل می‌شوند.

تفسیر صحیح این تغییرات نیازمند بررسی همزمان:

CBC و شمارش افتراقی

اسمیر خون محیطی

فلوسایتومتری

بررسی‌های مولکولی و سرولوژیک در موارد لازم

است.

شناخت تفاوت بین یک لنفوسیتوز واکنشی و یک تکثیر کلونال اهمیت زیادی در تشخیص، پیگیری و انتخاب مسیر درمان بیمار دارد.

 

سوالات متداول بیماران

آیا بالا بودن تعداد گلبول‌های سفید همیشه به معنی سرطان خون است؟

خیر. افزایش تعداد گلبول‌های سفید (WBC) همیشه نشانه سرطان خون نیست.

افزایش WBC می‌تواند در شرایط مختلفی دیده شود، از جمله:

  • عفونت‌ها
  • التهاب‌ها
  • استرس‌های فیزیولوژیک
  • مصرف برخی داروها
  • واکنش طبیعی سیستم ایمنی

 

برای مشخص شدن علت، پزشک معمولاً علاوه بر CBC، به شمارش افتراقی گلبول‌های سفید، اسمیر خون محیطی و در صورت نیاز آزمایش‌های تکمیلی توجه می‌کند.

 

۲. آیا افزایش لنفوسیت‌ها خطرناک است؟

افزایش لنفوسیت‌ها همیشه نشانه بیماری جدی نیست.

در بسیاری از موارد، لنفوسیتوز به علت پاسخ طبیعی بدن به عفونت‌ها، به‌خصوص عفونت‌های ویروسی، ایجاد می‌شود.

تفسیر اهمیت آن به عواملی مانند:

  • مدت زمان افزایش لنفوسیت‌ها
  • شکل سلول‌ها در اسمیر خون
  • علائم بیمار
  • سایر نتایج آزمایشگاهی

وابسته است.

 

۳. لنفوسیت آتیپیک در آزمایش خون یعنی سرطان؟

خیر.

 

لنفوسیت‌های آتیپیک در بسیاری از شرایط، به‌خصوص در عفونت‌هایی مانند مونوکلئوز عفونی ناشی از EBV، دیده می‌شوند.

این سلول‌ها معمولاً نشان‌دهنده فعال شدن سیستم ایمنی هستند و برای تشخیص دقیق باید در کنار سایر یافته‌ها بررسی شوند.

 

۴. چرا پزشک درخواست اسمیر خون محیطی می‌دهد؟

CBC فقط تعداد سلول‌های خونی را نشان می‌دهد، اما اسمیر خون اطلاعات بیشتری درباره شکل و ظاهر سلول‌ها ارائه می‌کند.

با بررسی اسمیر می‌توان مواردی مانند:

  • تغییرات شکل هسته
  • سلول‌های نابالغ
  • سلول‌های غیرطبیعی
  • تغییرات گرانولی

را بررسی کرد.

 

۵. آیا کاهش لنفوسیت‌ها باعث ضعف سیستم ایمنی می‌شود؟

بستگی به شدت و علت کاهش لنفوسیت‌ها دارد.

کاهش خفیف و موقت ممکن است بدون پیامد مهم باشد، اما کاهش قابل توجه یا طولانی‌مدت می‌تواند توانایی بدن برای مقابله با برخی عفونت‌ها را کاهش دهد و نیاز به بررسی بیشتر داشته باشد.

 

۶. آیا عفونت‌ها می‌توانند باعث تغییر در آزمایش خون شوند؟

بله.

عفونت‌ها می‌توانند باعث تغییرات موقت در تعداد و شکل گلبول‌های سفید شوند.

برای مثال:

برخی عفونت‌های ویروسی باعث افزایش لنفوسیت‌ها می‌شوند.

برخی عفونت‌ها می‌توانند باعث کاهش موقت نوتروفیل‌ها شوند.

معمولاً پس از بهبود بیماری، این تغییرات به حالت طبیعی بازمی‌گردند.

 

۷. فلوسایتومتری چه کاربردی دارد؟

 

فلوسایتومتری روشی تخصصی برای بررسی ویژگی‌های سلول‌های خونی و ایمنی است.

این روش می‌تواند:

  • زیرگروه‌های لنفوسیتی مانند CD4 و CD8 را مشخص کند.
  • کلونال بودن سلول‌ها را بررسی کند.
  • در تشخیص برخی اختلالات ایمنی و خونی کمک‌کننده باشد.

 

۸. چه زمانی تغییرات گلبول‌های سفید نیاز به بررسی بیشتر دارد؟

در شرایط زیر بررسی تخصصی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند:

  • تغییرات پایدار در CBC
  • افزایش یا کاهش شدید سلول‌های سفید
  • وجود سلول‌های غیرطبیعی در اسمیر خون
  • همراهی با کم‌خونی یا کاهش پلاکت
  • عفونت‌های مکرر یا غیرمعمول
  • تب‌های طولانی‌مدت بدون علت مشخص

 

 منابع

Henry’s Clinical Diagnosis and Management by Laboratory Methods

Blood Cells: A Practical Guide

Hematology: Clinical Principles and Applications

نظرات و دیدگاه‌ها